"Het kabinet wil een minder juridische Grondwet waar Nederlanders weer warm voor lopen. Maar zijn daar niet bij uitstek mensen uit het volk bij nodig?"
Karin van Leeuwen (promoveert op geschiedenis grondwetsherzieningen), Trouw, 30 september 2008
Kinderalimentatie was simpel. Je had een biologische vader en biologische moeder. Dit kon je aantonen met behulp van dna. Beide partijen konden absoluut niet van de betalingsplicht afwijken, ongeacht welke ouder de verzorgingsplicht op zich nam na een scheiding. Adoptie zorgde voor een grijs vlak. Nu met ouders van gelijk geslacht. Hoe ligt de prioriteit nu? Stel een van de huwelijkspartners is biologishe ouder. Is bij een scheiding deze persoon dan automatisch de verzorger? De rechten en plichten van de partners zijn nu helemaal onduidelijk geworden, als er sprake is van kinderen. Dat kan nooit het uitgangspunt van de grondwetwijziging geweest zijn. Ik ben absoluut niet tegen homoseksuele partners, maar om ze nu in het huwelijksrecht en het daarbij behorende gezinsrecht gelijk te stellen, is volgens mij een verlies-verlies geval.
Dit uitgangspunt bevalt mij toch niet, Ingrid. De ouders maken er een zootje van en dan mag de gemeenschap voor de kosten opdraaien. Ik snap wel dat een kind kosten met zich meebrengt, maar kan je niet wat anders bedenken?
Ingrid Karssen reageerde op 11 Mrt 2010 om 21:16 #
Kinderalimentatie behoort te allen tijde betaald te worden door de betalingsplichtige (de andere ouder). Indien deze zijn verplichting niet nakomt, behoort de overheid deze betaling over te nemen met een minimaal, nader vast te stellen wettelijk bedrag, zodat de kinderen niet de dupe zijn van het niet nakomen van de onderhoudsplicht van de betalingsplichtige.
Huwelijk en Gezin
Twee volwassen personen, al dan niet van het zelfde geslacht, kunnen wettelijk een burgerlijk huwelijk sluiten en een gezin stichten.
Geen burgerlijk huwelijk wordt gesloten zonder de vrije en volledige toestemming van de beide huwelijkspartners.
Binnen het huwelijk dient er sprake te zijn van gelijkwaardigheid van de beide huwelijkspartners.
Binnen het huwelijk bestaat er voor de huwelijkspartners de verplichting om de tot hun gezin behorende minderjarige kinderen te verzorgen en op te voeden. Bij de beëindiging van het huwelijk blijft deze verplichting bestaan.
Binnen het huwelijk dienen de huwelijkspartners te streven naar een sfeer van geluk, liefde en begrip.
Bij verzorgings- en opvoedingsproblemen ontvangen de huwelijkspartners hulp vanuit de samenleving en de Staat.
Minderjarige kinderen, die binnen en buiten gezinsverband onvoldoende verzorging en opvoeding krijgen, krijgen bijstand vanuit de samenleving en de Staat.
Paul reageerde op 12 Jul 2010 om 00:46 #Kinderalimentatie was simpel. Je had een biologische vader en biologische moeder. Dit kon je aantonen met behulp van dna. Beide partijen konden absoluut niet van de betalingsplicht afwijken, ongeacht welke ouder de verzorgingsplicht op zich nam na een scheiding. Adoptie zorgde voor een grijs vlak. Nu met ouders van gelijk geslacht. Hoe ligt de prioriteit nu? Stel een van de huwelijkspartners is biologishe ouder. Is bij een scheiding deze persoon dan automatisch de verzorger? De rechten en plichten van de partners zijn nu helemaal onduidelijk geworden, als er sprake is van kinderen. Dat kan nooit het uitgangspunt van de grondwetwijziging geweest zijn. Ik ben absoluut niet tegen homoseksuele partners, maar om ze nu in het huwelijksrecht en het daarbij behorende gezinsrecht gelijk te stellen, is volgens mij een verlies-verlies geval.
Tpfh reageerde op 28 Mrt 2010 om 22:33 #Dit uitgangspunt bevalt mij toch niet, Ingrid. De ouders maken er een zootje van en dan mag de gemeenschap voor de kosten opdraaien. Ik snap wel dat een kind kosten met zich meebrengt, maar kan je niet wat anders bedenken?
Ingrid Karssen reageerde op 11 Mrt 2010 om 21:16 #Kinderalimentatie behoort te allen tijde betaald te worden door de betalingsplichtige (de andere ouder). Indien deze zijn verplichting niet nakomt, behoort de overheid deze betaling over te nemen met een minimaal, nader vast te stellen wettelijk bedrag, zodat de kinderen niet de dupe zijn van het niet nakomen van de onderhoudsplicht van de betalingsplichtige.