Logboek 2018

Het logboek bevat berichten over opmerkelijke ontwikkelingen bij  de totstandkoming van de Nieuwe Nederlandse Grondwet

zaterdag 13 januari 2018     Wereldwijde geboortebeperking
Frits Bolkestein (1933) memoreert dat beneden de Afrikaanse Sahara het aantal inwoners in het jaar 2050 stijgt van de huidige 1,2 miljard naar 2,5 miljard en in het jaar 2100  naar 4 miljard. Hij vindt dat geboortebeperking geboden is, maar ziet dat geboortebeperking hier in de Tweede Kamer nog steeds een gevoelig thema is,  mogelijk een overblijfsel van de christelijke invloed. (Zie zijn artikel in de NRC van afgelopen donderdag, pagina Opinie 19, met de kop: “Immigratie afremmen kan maar op één manier. / Het is naïef om te denken dat investeren in ontwikkelingslanden immigratie afremt. / Maak liever de anticonceptiepil populair.”)
Wereldwijd zijn emigratie en immigratie vanzelfsprekend maatschappelijk nuttig, maar is de massale en ongecontroleerde omvang daarvan problematisch.  Met het oog hierop – alsmede en met het oog op de grootschalige vervuiling – is geboortebeperking noodzakelijk.  Het is hoog tijd dat “Rome” de wissels omgooit en met een realistische mensvisie komt. Op naar een eigentijdse religie, met een even eigentijds omgaan met het mysterie van ons bestaan. CS
———————————————————–

dinsdag 2 januari 2018       Zoete tranen van verdriet
“Het leven is een illusie van onsterfelijkheid. Het afscheid komt ooit, zorg voor mooie herinneringen.” Aldus de klinisch ethicus Erwin Kompanje in de serie in de Volkskrant  “Medische experts over de patiënt die hun kijk op het vak veranderde” (SIR EDMUND, 23 december 2017, pagina 41). Kompanje blikt in zijn stukje terug op een gesprek in het ziekenhuis op een avond ruim twintig jaar geleden met een jonge docent  Engels, wiens vriendin bij het joggen was getroffen door een hersenvliesbloeding en spoedig zou overlijden. Kompanje: “Ik bereidde hem voor op het ergste, vertelde dat ze de volgende morgen waarschijnlijk zou overlijden. Ik citeerde Shakespeare, de beroemde zin uit Romeo and Juliet: Parting is such sweet sorrow. Omdat het verdriet over het afscheid zou versmelten met alle mooie herinneringen aan haar leven en hun liefde. Hij brak in tranen uit. […] Op haar grafsteen staan de woorden die hem zo hadden geraakt, die ene zin uit Romeo and Juliet, die ik op de laatste avond aan haar bed citeerde.”  CS

———————————————-